Een persoonlijke zoektocht. Naar informatie over online toegankelijkheid, voor niet-techneuten.
Accessibility, de toegankelijkheid van websites voor iedereen, en het bijbehorende Nederlandse waarmerk. Daar sta ik voor in mijn webprojecten. Er is al zo ontzettend veel over geschreven. Maar het is meestal vrij technisch. Belangrijk, maar het gaat erom of je site niemand uitsluit.
Ik snap de techniek steeds beter, maar technisch ben ik nog steeds niet. Ik heb het liefst de ontwikkelaars aan de ene kant, de communicatiemensen aan de andere kant. En ik er lekker tussenin om de boel te regelen of soms te vertalen. De info die ik zoek, moet niet al te technisch op papier zijn / worden gezet.
Mijn zoektocht begon eigenlijk al een paar jaar geleden. Bij de Accessibility-cursus in Zaltbommel. Begin 2007 geloof ik. Docent: Colin Meerveld, werkzaam bij de Stichting Accessibility. Aantal cursisten: 1. Ik dus, toen nog online redacteur van een gemeente. De webrichtlijnen waren verplicht voor de rijksoverheid, de rest zou vast en zeker volgen. Ik wilde me voorbereiden.
Webontwikkelaars hadden zich niet opgegeven; de cursus ging toch door gelukkig. Daar zat ik dan: als ik het me goed herinner kreeg ik die dag de 100+ richtlijnen voor m’n neus. Plus veel toets-mogelijkheden.
Wat me van die dag vooral is bijgebleven is het eindeloze geduld van de docent. Want, technisch ben ik niet. Maar hij liet met veel kennis van techniek zien waar het om draaide: jij en ik. En dat jij net zo gemakkelijk moet kunnen surfen als ik.
Inmiddels wil ik vooral snappen hoe je de bouw en het ontwerp van je site slim kunt aanpakken. En vooral: voor wie maak je die site, voor wie wil jouw organisatie toegankelijk zijn? En waarom? Dàt levert eisen op waar je wat aan hebt.
Ik wil dus meer weten. Meer snappen. En online mijn info verzamelen en delen.
Foto: De Digitale Archivaris, 2009. Webcare, maar nu even niet.
Deze pagina delen