Je website moet toegankelijk zijn. Voor iedereen. Dus ook voor blinden of mensen die niet kunnen ‘muizen’. Het woord ‘drempelvrij’ valt zodra je op zoek gaat naar informatie om dit voor elkaar te krijgen. Als overheidsorganisatie moet je website toegankelijk zijn. Maar, en deze vraag wordt me vaak gesteld, waarom moet een website eigenlijk drempelvrij zijn?
Als (semi)overheidsorganisatie ben je er voor iedereen. Je doelgroep is dus breed. Jong tot oud, goed ter been, rolstoeler, brildragend of kleurenblind. Ook mensen die tijdelijk gehandicapt zijn, door een gebroken arm, kunnen bij je terecht.
Je gebouw is hierop aangepast. Er is een hellingbaan, een lift en een aangepast toilet. En als het nodig is, begeleidt de receptionist een blinde bezoeker naar het juiste kantoor. Wie er ook binnenkomt, je wilt dat ze altijd goed uit de voeten kunnen.
Als bezoeker verwacht je dit ook op de website van jouw organisatie. Dat is tenslotte vaak een soort extra locatie. Ga maar na: hoeveel mensen regelen hun zaken online? Hoeveel mensen komen nog naar de balie in jouw gebouw toe?
Maar kan iedereen op de website van jouw organisatie zijn weg vinden? Nu denk je misschien dat je dat goed geregeld hebt. Maar geldt dat ook voor een slechtziende grootvader? Of voor je buurman die kleurenblind is? Of voor die ene student met dyslexie of een gebroken arm? En kan een blinde lezer de websitetekst via een spraakcomputer of brailleregel lezen?
Waarom is ‘drempelvrij‘ nou nodig? Het antwoord is wat mij betreft simpel: waarom niet? Als je organisatie offline heel toegankelijk is voor uiteenlopende mensen, dan streef je ook naar een website zonder barrières. Of kun jij zonder schaamrood op je kaken aan een slechtziende bezoeker uitleggen waarom hij online nìet welkom is?
Foto: Hellingbaan / catwalk, expositie Niet Normaal, Berlage 2010, Amsterdam (foto Bert Otten, Lindolfi).
Mooi artikel over dit onderwerp van Matt Poelmans, o.a. vice president Drempelvrij.nl: Digitale toegankelijkheid laat nog te wensen over, 18 januari 2012.
Quotes:
[Iedereen vindt het de normaalste zaak van de wereld dat een overheidsgebouw toegankelijk is. Zo hebben gebouwen een hellingbaan voor rolstoelgebruikers, een invalidentoilet, liftknoppen met brailletekens, en dergelijke.]
[Ook hier is de analogie met de fysieke wereld van belang. Daar zal niemand voorstellen dat de eigenaar van een gebouw zelf mag bepalen of het voldoet aan de bouwvoorschriften.]
Lees het artikel: http://www.volkskrant.nl/vk/nl/6164/Overheid-2-0/article/detail/3127442/2012/01/18/Digitale-toegankelijkheid-laat-nog-steeds-te-wensen-over.dhtml
Is dit anno 2013 nog nodig?
Hebben mensen met een handicap niet genoeg mogelijkheden (in de browser al) om sites toegankelijk te maken?
Wat een redenering zeg: Waarom is ‘drempelvrij‘ nou nodig? Het antwoord is wat mij betreft simpel: waarom niet?
Volgens mij ligt de trend in 2013 op responsive designs; en die zijn uiteraard uitermate accesible. Meer info http://foundation.zurb.com/